En de impact hiervan op mijn leven
Arjan Bos, lichtkracht
En de impact hiervan op mijn leven
De witte baar met Arjan Bos zijn fysieke lichaam wordt op een trolley voortbewogen door zijn kinderen, vrienden en geliefden op de natuurbegraafplaats. Wat toont het hier sereen vredig, besef ik al lopend op een pad langs een uitgestrekt grasland, grenzend enerzijds aan de bosrand en aan de andere kant heuvels met hier en daar een boom en struiken. Een groep schapen ligt rustig vlakbij ter hoogte van het gedolven graf. Fleurige bloemen over de baar gedrapeerd bewegen in de tred mee. Waaronder de drie paars/ lila rozen die ik zorgvuldig heb uitgekozen voor deze dag, ze prijken in de stralen van het zonnelicht. Drie rozen staan voor mij voor de brug tussen lichaam, ziel en geest (zie noot*). Arjan hier op aarde, lichtkracht uit de kosmos geboren, een grote geest, ware krijger die voluit zijn zielelichaam leefde dwars door alles heen, waarin vele bruggen in werkelijkheden van alle kanten bekeken, onderzocht / beleefd met / zonder en over de brug en nu voorgoed overgegaan.
Op dit moment lopend achter de baar realiseer ik mijn vertegenwoordiging, mijn uiting als representant hier als mens op aarde: Ik Ben, lichtkracht uit de kosmos geboren, aanwezig en bewust van deze oorspronkelijke vermogens en gevoelsfrequenties, ze trillen door mijn fysieke lichaam heen. Arjan aanwezig als licht nu zonder zijn zichtbare fysieke omhulsel. In gedachten naar mijn fascinatie van het Bijbelboek Openbaringen en mezelf als water-bewustzijnswezen voelend, besef ik nu het gevoel achter de woorden van Openbaringen 22 vers 13: “Ik ben de alfa en de omega, de eerste en de laatste, het begin en het einde”. In mijn fysieke lichaam ervaar, voel ik nu –‘De bron en ik zijn één’-. Ik besef hierin dat mijn woorden vervallen / vervloeien alsof ze nooit geweest zijn. Dit eenheidsgevoel en het herschrijven van deze werkelijkheid geeft me een onmetelijk rijk groots gevoel wat niet door woorden is te vatten.
Arjan door de poort of overgegaan terug naar de bron of hoe je het ook noemt, naar thuis, het voelt als een feest voor mij. Maar tevens een giga groot gemis op aarde van zijn fysieke aanwezigheid voor zijn kinderen, vrienden en geliefden en ook mij. Hierdoor domineren mijn gedachten even mijn gemoedstoestand, laat ik dat gebeuren? Arjan zoveel neergezet en doorleefd. Dankbaar ben ik voor de vele Crowd Power uitzendingen samen met Martijn van Staveren, dat heeft intense bewustzijnsverschuivingen in mij gebracht. Arjan zijn georganiseerde natuurwandelingen, ook samen met Martijn, raakten mij diep. In dat samenZijn doordrenkt met de natuur, een samenKracht waar zo een; machtig prachtig stralend gouden licht voelbaar. In wie wij van oorsprong werkelijk zijn resoneert alom door mij heen.
In de autotocht van bijna twee en half uur naar deze bijeenkomst draai ik (zowel heen als terug) een cd van de Mattheüs Pasion. Muziekstukken geschreven door J.S. Bach (1727) voor twee koren en twee orkesten, gebaseerd op de laatste dagen, het lijden en de sterfdag van Jezus Christus zoals vertelt in de Bijbel volgens het evangelie van Mattheüs. Het stuk volgt de hoofdstukken 26 en 27. Het begint bij het Laatste Avondmaal en eindigt bij de graflegging van Jezus. Vanuit mijn Christelijke opvoeding en mijn esoterische verdiepingen hierin, heb ik deze muziek leren waarderen. In harts-gedachten met het leven en lijden van Arjan die de laatste maanden ondersteuning en verzorging kreeg van Moniek van Pelt. En zijn leven in uitwisseling met kinderen, vrienden en geliefden voelbaar in het samenveld.
Leven en lijden bestaan niet in vrije werelden zoals ook niet geboren worden en doodgaan. Wat toont mijn beeld mij op deze aarde? Interpreteer ik dat als mijn werkelijkheid? Is waar ik in leef en wat ik denk te zien of te ervaren waarheid of denk ik dat maar? En waar komt dat denken vandaan? Hoe zit mij brein en mijn neurologisch gestel in elkaar? Ik ben me bewust dat in deze matrix mijn ogenschijnlijke interpretaties niet zijn wat het lijkt en deze uitspraak verdiept zich in mij. Ik weet dat ik uit de toekomst kom en nu hier bewust hartsvoelend en wetend aanwezig in mijn lichaam, ik besta, ik ben hier. Innerlijk doorzie ik vele velden, ik neem waar, het kwantumbewustzijn sluit hierop aan. Ik benut mijn kracht en weet te bundelen en vanuit de Christoskracht (uit het geloofssysteem gestapt) beweeg ik mij overal doorheen.
De zon schijnt standvastig op de aarde, geruisloos passeren wolkendekens op waardige afstand. De baar met Arjan wordt aan de aarde toevertrouwd en verdwijnt uit mijn gezichtsveld. Tijdens de ter aarde plaatsing schuift er een wolk voor de zon, terstond schijnt de zon weer als een lichtend licht. Een balans voelbaar in mij, waarin als een oprechte liefdevolle waarheid in mij doet beseffen dat wij allen zelf het lichtende licht in de wereld zijn. (Bijbel. Matteüs 5) Jezus zegt in de Bergrede tegen Zijn volgelingen: “Jullie zijn het licht in de wereld.”
Achter mij zie ik dat een paar mensen een sigaret op hebben gestoken en stap een eindje zijwaarts want de rooklucht hindert mij. Even voel ik irritatie om later van iemand te vernemen: ‘dat zag ik als de rook van de Indianen’. Een spierwitte vlinder komt langs en dwarrelt al dansend tussen de aanwezige toeschouwers heen. Hoog in de lucht zie ik de contouren van een buizerd, zijn bewegingen tekenen gliefs (tekens of symbool gevoeld / gezien vanuit de oorsprong). Hier sta ik dan met mijn pak aan en vertegenwoordig zo meerdere velden. Sta hier nu in: als representant van de oorsprong. Vanmorgen bewust een zwarte jurk aangetrokken met een smal streepje langs de zijkanten naar beneden lopend, stippels van de tekening van de panter. Donkere getinte kousen en zwarte schoenen. Mijn beide grootmoeders waren altijd geheel in het zwart gekleed. Vroeger (mijn beide grootmoeders zijn rond 1880 geboren) was het ritueel dat als één van de ouders overleed dan kleedde je één tot twee jaar in het zwart. Zo heb ik ook nog speciale rouwoorbelletjes van mijn grootmoeder waar ik naar vernoemd ben. Uit gewoonte, armoede of zwaarte in denken of miljarden andere mogelijkheden bleven ze na deze periode ook zwart dragen. Vandaag heb ik een veelkleurige sjaal over mijn jurk gedrapeerd en voelt, met een knipoog, mijn pak compleet. Ik ben hier in al wat is, ik leef voluit mijn leven.
Als ik na de lange rit thuis weer uit de auto stap hoor ik een geroezemoes in mijn straat. Voor de huizen op de straat hebben zich verschillende buren gestationeerd samen met hun bekenden, staand met glazen wijn en andere drankjes. Ik word luidruchtig begroet door iemand. Om en langs de mensen heen baan ik me een pad naar mijn voordeur, de weg lijkt weg. Mijn overbuurvrouw komt naar me toe als ik bij mijn voordeur ben ze heeft een glas wijn in de hand en vraagt of ik ook een wijntje wil. Het voelt als een onwerkelijke vertoning alsof ik in een kroeg ben beland. Ik bedank vriendelijk en vertel dat ik me triest voel vanwege een begrafenis en dat ik thuis wil uithuilen. Het gebeurt vaker dat de buren de wereld op deze manier toe eigenen, vandaag stoort het me mateloos, ik heb mijn visie hierover nog niet gedeeld met ze.
The day after nog bewust van de vele velden die door mij heen lopen ervaar ik een diepe droefheid die soms met tranen worden ontsloten. Als ik door de winkelstraten in de stad slenter heb ik het gevoel in een film te lopen. Ook vertoef ik even op een klein marktje met streekproducten waar ook een stand van de kringloopwinkel staat. Hier ligt een prachtige grote koperen sleutel die ik spontaan koop voor één euro en vijftig cent. Wat zal deze sleutel ontsluiten? Als ik de sleutel nogmaals oppak om in mijn tas te doen heb ik plots iets heel anders in mijn hand. Verbaasd kijk ik nogmaals en ontdek een handvat met kurkentrekker. De huls van de zogenaamde sleutel is in mijn tas die op de grond staat gevallen; niet vermoedende dat het voorwerp uit twee delen bestond. De sleutel valt uit elkaar; mijn beeld valt uit elkaar, ik ervaar ineens een heel ander veld. Het is wederom niet wat het lijkt en nu wel heel zichtbaar en voelbaar. Mijn sleutel lijkt een kurkentrekker. In ode aan de Mattheüs pasion zie ik het laatste avondmaal waarin de wijn symbool staat voor het bloed van Christus. Herinnering aan het lijden van Jezus waarin de geestelijke verbondenheid centraal staat. Mijn verbinding met het leven interpreteer ik dat afhankelijk van mijn gemoedstoestand? En koppel ik mijn gevoel hieraan en speelt mijn persoonlijkheid hierin nog een rol? Mijn vragen voorbij wordt een diep besef zichtbaar; de sleutel staat voor het gouden veld waarmee ik hier mezelf doorzet. Mijn zelfbewustzijn is groot en zie vele mogelijkheden als autonoom soeverein kosmisch reiziger hier aanwezig in de besturing van dit fysieke lichaam. Ik doorzie vele velden waarin programma`s, systemen, projecties en / of mogelijke entertaining. Terwijl ik vanuit mijn kosmische gevoelslaag zonder oordeel en volledig aanwezig ben, in het terughalen van gekaapte velden; – eis ik mijn eigen realiteit terug- hiermee overschrijf ik de oorzaak en gevolg realiteit in mij.
Rond het middaguur belt een vriend me op en we spreken af om elkaar te ontmoeten in het wandelgebied bij Avelingen langs de Merwede. Het is 10 minuten fietsen voor me doch ik voel me moe en pak gemakshalve de auto. Er is een wegversperring; een vrachtauto was van de rotonde af in het kanaal gereden en is net weer terug getakeld op de weg. Met de fiets had ik er wellicht langs gekund. Dan maar omrijden, terug naar de binnenstad waar ook een omleiding is wegens wegwerkzaamheden en hier kom ik in een file. Om vervolgens een verkeerde afslag te nemen en beland bij de sportvelden en een zwembad en kan ik even geen kant meer op door de vele auto`s die daar af en aan rijden. Inmiddels een uur verder kom ik bij het wandelgebied aan.
Arjan had de ziekte kanker zoals door de westerse geneeskunde vastgesteld en is hier volgens deze prognose en diagnose aan overleden. Arjan ging mijns inziens volledig tijdens zijn leven door de drap van deze zo genoemde ziekte heen. Vele bruggen heeft hij onderzocht zoals complementaire geneeskunst als oosterse en de reguliere westerse geneeskunst en wellicht nog anders daar schreef hij uitgebreid over in zijn nieuwsbrieven. Dat Arjan aan kanker overleden zou zijn voelt voor mij als pootje haken in mijn gedachtewereld, dat maakt me intens verdrietig. Maar ja … dan komt even die fnuikende gedachte, dat zie ik toch want hij is er fysiek niet meer…
Ikzelf kreeg in 2007 het stempel multiple sclerose wat mede (per toeval zeggen ze dan) na een auto-ongeluk werd geconstateerd. De reguliere geneeskunst heb ik af en toe ondersteuning van en ik richt me op de complementaire zorg en anderen. Zelf tracht ik aanwezig te zijn vanuit mijn meesterschap in mijn soms lijkende forse fysieke klachten en maak (oordeel loos, zonder verwachting) contact met de pijn, prikkelingen en andere verstoringen. Ook als mijn fysieke klachten soms even blijven weet ik dat het niet is wat het lijkt. Gisteren nam ik deel aan een bijeenkomst met rond de twintig mensen waarin we lichaamswerk deden. Op de weg in mijn auto daarnaartoe toonde de natuur schitterende lichtschakeringen van de mist met zonnestralen erdoorheen. De bomen langs de wegen dansen mee met dit lichtspel wat door hun takken zichtbaar wordt. Bewust van een krachtige verbinding met mijn galactische achterban ervaar ik dat vele codes in mij tot leven komen. Codes of frequenties uit mijn oorsprong. Op de dag zelf even nadat er wordt gezegd dat we nu pauze gaan houden breek ik helemaal open; innerlijk zie ik vele programma`s hier in deze matrix geïnstalleerd of wellicht geprojecteerd. Met name het ‘ziekte’-programma gekoppeld aan ons denken en voelen. Vanuit mijn innerlijke kracht aanschouw ik en voel nu in mijn hele lijf: dit (oude) programma is het niet en ik zie het nu ook ‘los’! Vanuit meesterschap geef ik opdracht aan al mijn cellen, intermoleculaire ruimte, dna en al mijn andere lichamen dat ik als eigenaar van dit lichaam mijn besturing heb. Al uithuilend aanschouw en voel ik veel aanwezigheid in mijn energielichaam. In mijn eerste proces word ik liefdevol ondersteund door iemand en later wederom komt er iemand bij me zitten, hierin voel ik fysieke nabijheid en een krachtig medewaarnemen. Later aan het einde van de dag ervaar ik in een lichaamsgerichte samenwerking waarbij we met zijn vieren zijn, mijn lijf als plasma, wat doorloopt in de andere lijven als één geheel. Een zuiver en schoon gevoel waarin ik besef hoe ik loskom van de programma`s en dat we elkaar ophalen hier uit deze matrix-onderdrukking. Het is feest in mij.
Arjan Bos Kosmische Lichtkracht Grote Geest Ware Krijger Altijd Aanwezig. Jouw aanwezigheid roert me.
Ada de With 08-10-2026
*Noot:
Volgens Rudolf Steiner (de grondlegger van de antroposofie) bestaat de mens uit een vierledig mensbeeld waarin het ‘lichaam’ niet alleen het stoffelijke omvat, maar ook drie onzichtbare, hogere of bovenzinnelijke bestaanslagen:
• Fysiek lichaam: Het zichtbare, tastbare en materiële lichaam dat we delen met de mineralenwereld. Hiermee zijn we via onze zintuigen verbonden met de uiterlijke wereld.
• Etherisch lichaam (levenslichaam): De onzichtbare krachtendrager van groei, levensprocessen, ritmes en opbouw. Dit delen we met planten en dieren.
• Zielelichaam / astraal lichaam / gevoelslichaam: De zetel van het bewustzijn, driften, hartstochten, pijnen, vreugden en verlangens. Dit delen we met de dierenwereld.
• Geest (een Ik) (geestelijke kern): “goddelijke kern, goddelijke aanleg in ons die wij nu in ontwikkeling als ontluikende kiem in ons meedragen”. (Hans Stolp). Het individuele ‘Ik’ of de menselijke geest die uniek is voor de mens en zorgt voor zelfbewustzijn en morele vrijheid.